Dokument znaleziony w okolicach sektora WA10.

Jeden z mieszkańców schronu rozpoznał na dobrze zachowanym zdjęciu swojego pradziadka... lub prapradziadka... albo kogoś z rodziny, po prostu. W rozmowie z głównym historykiem nie mógł się zdecydować, co do ilości generacji dzielących go od jego rzekomego przodka.

Czy stan naszej psychiki, zamkniętych w ogromnej, ołowianej puszce szarych od braku światła ludzi, każe nam za wszelką cenę chwytać się historii, pamięci o przeszłości? Budować w naszych umysłach nieistniejące światy, umysłowe konstrukty, które pozwalają nam w miarę normalnie funkcjonować?

Coraz więcej mieszkańców cierpi na omamy słuchowe, jeszcze więcej widzi rzeczy, których nie powinni widzieć zamknięci pod powierzchnią ziemi.